TRANSCEDENTUM

Dzięki gaber za pomysł :)

	osascript -e 'say "Gra Gra gra gra gra gra gra gry gry gry gro
	gra gri gra gra gra gra gra gra gra gre gro gra gre gro gra
	grahm grahm grahm grahm grahm grahm grahm  grahm
	groooooooohm grahm grahm grem ga ga ga ga ga ga ga
	ge ga ga ge gu ga" using "Cellos"'

Tereeee :)

Podobnie jak wczesnym rankiem wciągnęło mnie buszowanie w sieci i tak sobie przez przypadek trafiłem na blog’a mrman’a i tu mnie zaciekawił wpis o Gabrieli Kulce. Zachęcony opisem kliknąłem i muszę powiedzieć, że zupełnie się nie zawiodłem - naprawdę dobry kawałek muzyki na pograniczu jazzu i klasycznych eksperymentów. Chyba nawet poklikam deko dalej w busz i zakupię sobie płytkę, bo takich artystów wspierać trzeba - to fakt. Szkoda co prawda, że ostatnio tak zaniedbałem Trójkę i promowaną przez nich muzykę - bo znałbym ową niewiastę deko wcześniej, ale lepiej późno niż wcale.
Dzięki mrman’ie za kawałek dobrej muzyki.

Buszując sobie tak po sieci od niechcenia znalazłem coś nowego. No może nie nowego w ogóle, ale dla mnie. Otóż jest to David Arkenstone oraz zespół Enaid. Naprawdę polecam.

Liczba pi śpiewająco, to jest coś :)

Ecto.

Passing The Time from the album “Wheels Of Fire CD1 - In The Studio” by Cream

To był test.

Nic dodać nic ująć.

Szukane długo i znalezione.

Zespół: Focus
Członkowie: Jan Akkerman, Eef Albers, Colin Allen, Philip Catherine, Hans Eric Cleuver, Martin Dresden, Phil Dunne, Cyril Havermanns, David Kemper, Thijs Van Leer, Pierre VanDer Linden, Bert Ruiter

Historia:
Zespół Focus, początkowo jako trio, powstał w 1969 roku w Holandii dzięki inicjatywie Thijs’a van Leer, wówczas studenta Amsterdamskiego Konserwatorium. Thijs był nie tylko liderem i wokalistą grupy. Grał także na flecie oraz instrumentach klawiszowych. I to jak… Wracając do tria o nazwie jeszcze nie Focus a Ramzes Shaffy, poza Thijs’em formację tworzyli kolega z Konserwatorium Martin Dresden gitara basowa oraz perkusista także student Konserwatorium, który trafił tam po ukończeniu studiów filozoficznych - Hans Cleuver. Ich poważnym debiutem na profesjonalną skalę był udział w holenderskiej edycji ówczesnego światowego szlagieru, jakim był musical Hair. Był rok 1969. W tym okresie trio powiększyło się do rozmiaru kwartetu, gdy do zespołu dołączył wirtuoz gitary Jan Akkerman. Jako kwartet początkowo nadal nazywali siebie Ramses Shaffy i grali - jak na holenderską kapelę rockową przystało - własne przeróbki kompozycji Bartoka i Rodriga. Jednak może dla tego, że dołączył Akkerman, a może dlatego, że dołączył w samą porę bo tuż przed wejściem zespołu do studia nagraniowego, po wejściu do studia grupa zmieniła repertuar oraz nazwę i pod szyldem Focus powstał jej debiutancki album „In and out of Focus”. Promujący ją singiel „House Of The King” słuchacze w Zachodniej Europie przyjęli jako kolejne nagranie Jana Andersona z Jethro Tull. Ówczesnym Polakom bardziej chyba na myśl przywodzi ono brzmienie Dwa Plus jeden.

Płyta wydana w 1970 roku pod etykietą Sire/Polydor pojawiła się na rynku holenderskim jako „Focus Play Focus”. Wydana w Wielkiej Brytanii jako „In and out of Focus” i, choć singiel na Kontynencie przyjęto dość ciepło, przez rok wokół zespołu panowała martwa cisza. Na szczęście muzycy nie poddali się. Ich marzeniem pozostało podbicie dumnego Albionu. Akkerman przypomniał sobie podczas kolejnej próby o kumplu z zespołów The Hunters i Braibox, w których grał w erze przedfokusowskiej. Kumpel ten perkusista Pierre van der Linden z chęcią przystał na propozycję Jana i zastąpił Clevera za bębnami grupy Focus.

Potem zmiany potoczyły się lawinowo. Jan i Pierre zdołali bowiem namówić Thijs’a do wymiany gitarzysty basowego. I tak kolejnym filarem - wszak solidna budowla winna dźwigać się na czterech filarach został Cyril Havermans. Ten skład nagrał „Focus II”, jak nazwa wskazuje drugi w historii zespołu album, który w Anglii nazwano bardziej romantycznie: „Moving waves”.

„Moving Waves” ukazał się w 1971 roku. Ten album był już dojrzałą produkcją grupy. Płyta zawierała wiele brawurowych popisów instrumentalnych jej liderów. Bo w tamtym okresie tak Thijs van Leer, jak i Jan Akkerman pełnili, choć przy różnych instrumentach tę zaszczytną funkcję. Istotną rolę podczas prac nad Moving Waves odegrał producent Mike Vernon. Tak, tak, ten sam który produkował w swoim czasie płyty Fleetwood Mac, Freddie Kinga czy samego Johna Mayalla. Ale wróćmy do historii grupy. Jest rok 1971. W tym jeszcze 1971 roku, a ściślej we wrześniu od grupy odchodzi basista Havermans, pragnie podjąć pracę nad solowym albumem. Płyta „Cyril” nie rzuca jednak słuchaczy na kolana. Zaś Focus z nowym basistą Bertem Ruiterem wyrusza na tourne po Wielkiej Brytanii. Podczas pobytu na Wyspach Focus pojawia się w prestiżowym programie telewizji Brytyjskiej „ Old Grey Whistle Test”. Sama trasa również okazuje się być sukcesem, a jej ukoronowaniem jest wysoka pozycja na brytyjskiej liście przebojów singla z Hocus Pocus z Moving Waves oraz Sylvia. Ten ostatni był zarazem zwiastunem kolejnej, tym razem dwupłytowej produkcji grupy Focus.

Dwupłytowy album, nazwany po prostu „Focus III”, od razu stał się hitem na Wyspach Brytyjskich, jak i w rodzimej Holandii. A miało to miejsce w roku 1973. Roku, pod koniec którego Focus wyrusza na podbój Stanów. A pragnę w tym miejscu przypomnieć, że był to zespół holenderski, nie brytyjski. Mimo to tourne jest sukcesem. Wszystkie trzy albumy, jak również przebojowe w Anglii single w Ameryce również dostały się na listy najbardziej poszukiwanych płyt rockowych. Albumy, jak jeden zyskały status Złotych Płyt. Trudno się zresztą dziwić. W tym samym, bardzo dobrym dla Focus czasie ukazuje się koncertowy album „Focus at Rainbow”. Płyta zawiera na żywo nagrany materiał z drugiego i trzeciego albumu grupy. Zimą roku 1973 od zespołu odchodzi Pierre van der Linden. Zastępuje go dotychczasowy perkusista Stone The Crows Colin Allen. A Stone the Crows to nie byle jaka kapela. Występowała w niej i Meggie Bell znana z późniejszej współpracy z Oldfieldem Jimmy Mc Culloch później McCartney’owski Wings.

Allen nie zagrzał jednak stołka za bębnami zbyt długo, gdyż w połowie 1975 ustąpił miejsca, wprawdzie na krótko, ale ex Focusowi - Pierre’owi van den Linden. Na krótko, bo dość szybko i aż do końca perkusistą Focus został Amerykanin David Kemper. Rozpędzona do prędkości dźwięku grupa nagrała wbrew nazwie studyjny album „Hamburger Concerto”, a tak na marginesie bardziej należy nazwę tę wiązać z Koncertem Johannesa Brahmsa na motywach z którego zaczerpniętych Wariacji na temat Haydna zbudował Focus swoją kompozycję, a w zasadzie romantyczny - nie bójmy się tej nazwy - nokturn „Focus”. Grupa nagrała i wydała ten album jedynie po to, by w początku 1976 roku przeżyć gwałtowne hamowanie, gdy podjąwszy nagłą decyzję o wyłącznym poświęceniu się karierze solowej, równie nagle odchodzi jeden z jej liderów Jan Akkerman. Hamowanie to zakończyło się naturalną śmiercią zespołu, który mimo dokooptowania urodzonego w Londynie pół Holendra pół Belga Phillipa Caterine zawiesił swą działalność.

Zarówno Thijs van Leer jak i Jan Akkerman podjęli jeszcze podczas pracy w Focus działalność solową, ale w zasadzie jedynie Akkerman i jego muzyka zasłużyły na osobne notki w prestiżowych Encyklopediach rocka. Thijs zadowolić się musiał jeno dopiskiem pod koniec biografii swego dziecka zespołu Focus. Z artystą tym łączą się też pewne polonica. Wokalistą na jednej z jego solowych płyt był polskiego pochodzenia muzyk Kaz Lux, zaś sam Akkernman wystąpił w 1980 na festiwalu Jazz nad Odrą we Wrocławiu jako muzyk towarzyszący Joachimowi Kuhnowi, zaś w 1985 roku, na zaproszenie grupy Lombard, wystąpił w poznańskiej imprezie z cyklu Rock Arena. Dla kronikarskiego porządku dodać jeszcze wypada, że dyskografię grupy uzupełnia wydany w 1975 dla ATCO/Polydor album „Mother Focus”. Później, bo w 1977 pojawia się i - jak na Latającego Holendra przystało - znika płyta „ Ship of Memmories”, zaś rok później Focus nagrywa album wraz P.J.Probym i zaraz potem kończy swą działalność. No jeszcze w 1985 stary skład nagrywa jako Akkerman - van Leer album Focus, który podobnie jak reaktywowanie grupy dla występów specjalnym programie telewizji holenderskiej w kwietniu 1990 przechodzą bez większego echa. Ot i to już w zasadzie cała historia.

Źródło: Marek Prusakowski

Informacje pochodzą z serwisu: http://www.musiq.pl

A dla ucha:

W sumie z nudów, może trochę z braku laku i pomysłu na niedzielni wieczór dołożyłem sobie nowy ficzer do wordpressa. Mianowicie Audio Player’a i przy okazji doklikalem system antyspamowy bo mnie szlag juz trafiać zaczynał (na ostrzał poszedł Spam Karma - dokładne informacje w linkach na sajtbarze). Efektem audio-playera jest: